امام ابو داود از خراسان به ممالك عربى سفرها كرد ، و بارها به بغداد رفت ، كه آخرين بار در سنه 272 ه 885 م در انجا بود ، و خليفه الموفق ازو خواهش كرد تا در بصره مقام كند . چون در ان شهر سكونت نمود ، روز 16 شوال 275 ه 22 فرورى 889 م همدر انجا وفات يافت . كتاب معروف او در حديث السنن و يكى از ستهء صحيحه است ، كه در ان از ينجصد هزار حديث فقط 4800 حديث را كه در فقه و تشريع به كار آيد انتخاب نموده و احاديث مربوط به اخلاق و زهد و امثال آن را نياورده ، و از راويان هم آنهايى را برگزيده كه اهل علم بر دفع و انكار روايات ايشان اجماع ندارند . « 1 » ابو داود در زهد و تقوا و پارسايى مشهور بود ، بقول خطابى كسى در علم دين بهتر ازو كتابى ننوشته ، و خود او ميگفت : كه در سنن من حديثى را نياورده‌ام كه مردم بر ترك آن اجماع كرده باشند . « 2 » آثار او عبارتست از : 1 / السنن طبع قاهره 1280 ه و لكهنو 1840 م و دهلى 1271 م و حيدرآباد دكن 1321 ه كه بروكلمان يازده شرح و يا اختصار آن را ذكر كرده است . 2 / مراسيل ابى داود : طبع قاهره 1310 ه 3 / سوالات ابو عبيد آجرى : خطى پاريس و كوپريلى استانبول . 4 / مسائل الامام احمد : نسخهء خطى كوپريلى 292 و دمشق 334 5 / تسمية الاخوه : خطى ظاهريه دمشق . 6 / كتاب التنزيل فى الرسم : نسخهء خطى فاس 229 7 / كتاب البعث و النشور : خطى مكتبهء عمومى دمشق 21 / 237 « 3 » ابو عيسى ترمذى ديگر از ائمه خراسان كه كتاب الجامع او از جمله صحاح سته شمرده شده ،

--> ( 1 ) - بروكلمان 3 / 185 ( 2 ) - مقدمهء تيسير الوصول 1 / 9 ( 3 ) - بروكلمان 3 / 188 و الاعلام 3 / 182